"Oh mani mani! Madaming bawang! Mani mani!"

   Siguro naman nakasakay na kayo ng bus no? At siguro naman nakikita niyo ang mga dakilang mani vendor na pumapasok sa bus para mag-amoy bawang ang loob? Hehe... La lang... Ganito kasi ung experience ko sa mani vendor...

   Nung Friday, February 3, 2006, sumakay na'ko ng bus sa Ayala pauwi. Yung bus na un, dumadaan ng Magallanes. Pagdating sa Magallanes, me umakyat na mani vendor. Tapos siguro wala ako masyadong iniisip nun kaya napansin ko lang ung "monologue" or "catch phrase" niya sa pagbebenta...

"Oh mani mani! Madaming bawang! Mani mani!"

   Di ko alam kung bakit ko napansin un pero me mga kasunod pa. Ung isang pasahero (babae) na nakaupo sa bandang likuran ko, bumili siya ng mani. 10 pesos yata. Pagkatapos niyang bumili, sabi nung mani vendor...

"Eto'ng mani, sampung piso. I love you."

   What?! Hehe syempre alam ko pakulo lang yan nung mani vendor. At mabenta ha, na-entertain ako. Me kasunod pa yan. Pagkatapos ng pagfflirt niya dun sa babae, pumwesto siya sa may pintuan ng bus. Diba ung mga vendor na yan, sumasaydline na maging barker? Kaya un, nagtawag siya ng mga pasahero... Alam niyo kung anong sabi?

"Alabang! Alabang! Pacita! Pasok mga boys, madaming girls!"

   What uli?! Hehe... Ang saya! Ako tuloy napangiti. Napatingin na rin ako sa mga pasahero ng bus. Aba, oo nga! Puro girls ung mga pasahero! Pero very old girls naman hehe... La lang... Ewan ko talaga kung bakit pero natuwa ako sa mga pinagsasasabi nung baliw na vendor.

   At as usual, napaisip na naman ako. Kaya nga ako nainspire na gumawa ng entry tungkol sa mani vendor eh. Hehe naisip ko lang kung gano kasimple ang buhay nung mga tindero sa bus. Dati pag nakikita ko sila, laging pumapasok sa isip ko, "sus, sino namang bibili sa kanila?". Siguro kasi pinalaki akong nakatatak sa isip na madudumi ung mga binibenta nila. Pero ngayon, sa init ng panahon, sa kawalan ng perang bumili ng kape sa Starbucks, at sa gutom na dala ng pagco2mmute, it's either mani or die.

   Tao rin sila diba? Marunong maging masaya, maging malungkot at marunong matakot. Sa mga panahong nagbebenta sila ng mani, darating din sa kanila ung feeling na walang masamang mangyayari sa araw na un, kikita sila ng malaki, makakapag-uwi sila ng pagkain sa pamilya nila, me pansugal na naman sila o kaya ay mabebenta nilang lahat ang mani nila. Parang sa isang estudyante diba? Mafifeel mo na sa araw na un, walang mangyayaring masama, mapeperfect mo ang mga quizzes mo, mapupuri ka ng teacher mo, magsasaya kayo ng barkada mo buong araw, at pagdating mo sa bahay wala kang poproblemahing assignment. Simple lang diba...

...

   Ang boring noh? Puro mani ang pinaguusapan. Sorry kung medyo nagiging "philosophical" ang mga pananaw ko hehehe... Wala pa kong maisip ipost eh. Anyway, ang gusto ko lang sabihin, nag-enjoy ako dun sa baliw na vendor. Hehe un lang...

   Hanggang dito na muna ha? Ingat kayo lagi. Baka dumami ang pimples sa kakakain ng mani... God bless! Comment kayo ha...